Λατινική υποχώρηση

Αναμφισβήτητα μεγάλη μερίδα του κόσμου όταν ξεκίνησε το Παγκόσμιο κύπελλο πίστευαν -ίσως και ήθελαν- στον τελικό μια κόντρα ανάμεσα στις Βραζιλία και Αργεντινή, που μέχρι την έναρξη της διοργάνωσης φάνταζαν ως οι καλύτερες ομάδες του κόσμου με διαφορά. Παρόλα αυτά Ολλανδία και Γερμανία φάνηκε πως είχαν διαφορετική άποψη και ισοπέδωσαν τις αντιπάλους τους αντίστοιχα στα προημιτελικά αφήνοντας τους εκτός συνέχειας. Βέβαια αυτός ο αποκλεισμός αναντίρρητα σημαίνει πολλά περισσότερα από μια απλή αποτυχία για τις δύο τεράστιες ομάδες.

Αρχικά για δεύτερη συνεχή διοργάνωση "Σελεσάο" και "Μπιανκοσελέστε" απέδειξαν ότι δεν είναι τα φόβητρα των προηγούμενων ετών. Όλος ο φίλαθλος κόσμος από το Σάββατο το απόγευμα και μετά (μετά την ήττα της Αργεντινής με 4-0 από τα "Πάντσερ") συμφώνησε πως η αρχική εκτίμηση για αυτά τα συγκροτήματα ήταν πέρα για πέρα λανθασμένη και ότι δεν έχουν την οντότητα των ομάδων του Πελέ ή του Μαραντόνα. Αυτό σίγουρα αποτελεί τεράστιο πλήγμα στην εικόνα αυτών τόσο των συγκροτημάτων όσο και των ποδοσφαιριστών ξεχωριστά.

Ακόμα φάνηκε ξεκάθαρα πως από τις δύο υπερδυνάμεις της Λατινικής Αμερικής λείπει ο παίκτης-ηγέτης που θα πάρει την ομάδα στα δύσκολα από το χέρι για να την οδηγήσει στη γη της Επαγγελίας, που δεν είναι άλλη από την κατάκτηση του τίτλου. Ο Ντούνγκα από τη μία επέλεξε να αφήσει στη χώρα του καφέ πολύ μεγάλους σταρ, όπως ο Ροναλντίνιο ή ο Αντριάνο, με στόχο να δώσει μεγαλύτερη βάση στο ομαδικό πνεύμα. Αυτό μέχρι ένα σημείο του βγήκε σε καλό, όμως όταν η Βραζιλία είχε ανάγκη τον ηγέτη που θα σπάσει την ολλανδική άμυνα και θα δώσει ανάσα στη "Σελεσάο" οι Κακά, Ρομπίνιο παρουσιάστηκαν πολύ λίγοι. Αντίθετα ο Μαραντόνα διατυμπάνιζε παντού από την πρώτη μέρα της διοργάνωσης πως η Αργεντινή διαθέτει τον καλύτερο ποδοσφαιριστή του κόσμου και ότι ο Μέσι θα σηκώσει μόνος του το βαρύτιμο τρόπαιο. Δυστυχώς για τους Αργεντινούς ο Μέσι ήταν από την αρχή κιόλας σε κακή κατάσταση και ιδιαίτερα στον προημιτελικό κόντρα στη Γερμανία ήταν εξαφανισμένος, καθώς οποιαδήποτε ενέργεια κι αν επιχειρούσε δεν κατέληγε σε κάτι καλό.

Tέλος αξίζει να σημειωθεί πως -μετά τον αποκλεισμό και της Παραγουάης (1-0 από την Ισπανία)- η Ουρουγουάη είναι η μοναδική εκπρόσωπος της Λατινικής Αμερικης στην τετράδα του Παγκοσμίου κυπέλλου, αλλά κι αυτή φαντάζει ως το αουτσάιντερ των τεσσάρων (ακόμα και μαθηματικά αν το δει κανείς οι πιθανότητες Ευρώπης-Αμερικής είναι 1 προς 3). Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό για δεύτερη συνεχόμενη φορά όλα δείχνουν πως το ζευγάρι του τελικού θα είναι αμιγώς ευρωπαϊκό (2006 Ιταλία-Γαλλία), κάνοντας σαφές σε όλους πως οι ομάδες της άλλης πλευράς του Ατλαντικού μένουν όλο και πιο πίσω με την πάροδο των ετών!